کافی شاپ

قهوه خانه سابق

از هم سه موضوع غیر مرتبط

امشب فيلم مولن روژ را ديدم. فيلمی رومانتيک موزيکال و پر از رنگهای متنوع و تند همراه با ريتمی که گاه تند ميشود. در کنار اينها بايد حرکتهای سريع دوربين و جلوه های ويژه کامپيوتری که امکان پرواز دوربين بر فراز شهر و رفتن به داخل يک خانه از طريق پنجره ها را امکانپذير ميکرد! اضافه کنم. آهنگهای زيبا بر جذابيت فيلم می افزود. در مجموع فيلم جالبی بود و ارزش ديدن را داشت. خصوصا با بازی زيبای نيکول کيدمن. وقتی بازی او را با آنچه در فيلم ساعتها که چند روز پيش ديدم مقايسه ميکنم ميبينم که چقدر هنرپيشه توانايی است و چه نقشهای متفاوتی را با تبحر و به زيبايی بازی کرده است.

فيلم ديگری که اين روزها هنوز سر مردم را گرم کرده است ماجراهای انتخابات است که هر جا ميروی صحبت از آن ميشود. کشمکشهای مجلس و شورای نگهبان از يک سو و دخالت مستقيم آقای خامنه ای از سوی ديگر جنجال کم نظيری را در صحنه سياست ايران بوجود آورده است. آنچه اکنون بايد منتظر آن ماند اينست که آيا خاتمی بار ديگر کوتاه آمده و انتخابات را برگزار ميکند يا آنکه اين بار در برابر محافظهکاران خواهد ايستاد؟ فکر ميکنم اگر خاتمی باز هم کوتاه بيايد مختصر محبوبيتی را هم که برايش باقی مانده است از دست خواهد داد.

امروز که توی شهر برای خودم اين ور و اون ور ميرفتم با ديدن چراغانی ها و تزيينات دهه فجر چيزی به ذهنم رسيد. يک بررسی کواه و اجمالی نشان ميدهد که جشنهای دهه فجر يک سری جشنهای کاملا دولتی هستند. هيچ نشانه ای از تحرک مردم برای اين جشنها وجود ندارد. در مقابل اين جشنها عيد نوروز است که يک جشن کاملا مردمی است و بدون دخالت دولت يا حتی عليرغم مخالفت دولت مردم آنرا برگزار ميکنند. امسال که جشنهای ۲۵ سالگی انقلاب برگزار ميشد هرجا بحث از جشنهای ۲۵ سالگی ميشد ياد جشنهای ۲۵۰۰ ساله شاه ميافتادم. راستی کاش يکی حساب ميکرد و ميديد که آيا هزينه اين جشنها در سراسر کشور طی ۲۵ سال گذشته بيش از آن جشن ۲۵۰۰ ساله نيست؟

  
نویسنده : قهوه چی ; ساعت ۱:٢٧ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸٢
تگ ها :