حالگيری را تعريف کنيد:

حالگيری حالتی است ناخوشايند که پس از روبرو شدن با وضعيتی به دور از انتظار اوليه و عليرغم تلاش فراوان شما حاصل ميشود و در مواردی گذشته از برخورد شديد با ذوق شما بعضا سبب ريختن آبرو و حيثيت کامپيوتری و اينترنتی ميشود.

مثال: دو تا متن بلند بالا آنهم بصورت آنلاين توی وبلاگت بنويسی و پابليش کنی آنوقت روز بعد که به آن سر ميزنی خبری از آن دوتا نباشد و فقط عنوان آن باقی مانده باشد. 

اطلاعيه:

کافی شاپ (قهوه خانه سابق) برای امکان فعاليت مستمر و بهينه خود احتياج مبرم به اقلام زير دارد:

۱. سواد کار با وبلاگ ۱ عدد

۲. خط اتصال اينترنت بدون فيلترينگ های محسوس و نامحسوس ۱ عدد

۳. پيشانی خوش شانس به ميزان کافی

خواهشمند است موارد فوق را از طريق پيام يا ايميل برای اينجانب ارسال نماييد.

با تشکر

مدير عامل و رئيس هيات مديره کافی شاپ (قهوه خانه سابق) ( قهوه چی)

توضيح: اطلاعيه فوق ارتباطی با متن بالاترش ندارد و مانند بسياری از اطلاعيه های ديگر کاملا بی ربط است!!

/ 4 نظر / 7 بازدید
بعضيهای ديگه:

سلام..من خودمم دچار ايم حالگيريا شدم..بهترين راهش سيو کردن نوشته ها قبل از پست..

ستاره

قهوه چی عزيز... بازکه رفتيدسراغ پيشانی!... احتمالا اين وضعيت به اين دليل است که اول متن را تایپ می کنيد و در آخرکار عنوان نوشته تان را در محل تعیین شده می نويسيد. اگر اين مراحل را به عکس انجام بدهيد چنین اتفاقی نمی افتد... اين را بنابه تجربه عرض می کنم... قبلا به سر خودم آمده... موفق باشيد.

آیدا

آخ آخ داغم تازه شد! ياد اولين باری افتادم که اين بلا سرم آمد. ۲ ساعت تمام وقت برد.خدارحمتش کنه :D قهوه چی عزيز چيزی که ستاره گفته يه کمش درسته. البته فرقی نميکنه که اول عنوان را بنويسی يا متن را ٬ مهم اينست که آخر سر روی متن يک کليک بکنی و مطمئن شوی که دکمه هايی که بالای متن هستد فعال هستند ( اگر دقت کنی دکمه هايی که بالای متن هستند و برای ويرايش متن ازشون استفاده ميکنيم در زمان نوشتن عنوان غير فعال ميشوند ) پس بهتره هميشه قبل از فرستادن يک کليک روی متن بکنی. البته برای اينکه محکم کاری کنی مي‌تونی قبل از فرستادن همه مطلب را کپی کنی و بعد از فرستادن وبلاگت را چک کنی تا مطمئن شوی که مطلبت فرار نکرده٬ اگر ديدی فرار کرده بدون اينکه غصه بخوری٬ميتونی برگردی و پستش کنی. مطمئن باش اگر ۲۰۰٬۳۰۰ بار اينکار را انجام بدی از رو ميره!

جارچي

اين روزها مثل اينكه نه كسي حوصله آبديت كردن داره نه نظر دادن.